Beni terkeden kutsallığım! Merdivenlerinden aşağı çıkmalıyım. Seni, büsbütün bana ait olmayan bir gökyüzü atlasına uçurtmalıyım.

Ne sen al ne de ben! Yalnızlığı barındırabilen yeteneklerindir, özgürlük....

Sensin. Evet. Bu, sensin. Binmiş ve binilmiş uzun bir yolculukta kalabalıksın. 

Sivri dişlerin, korkutucu. 

Bu yüzdendir,  heybetli oluşun, gölgene sığınanların senden bir medet buluşun.

Senden her ayrı düşenin sana olan yenilgisi, zalimce yargılayan zulmüne karşı koyamadıkları, acizliğin içinde kıvranan çaresizlikleri.

Kendinden olmayanları aklı olmayandan aşağı, değersiz, vasıfsız olarak bas bas bağırarak lanetleyen sen.

Sen, yüce olan yalnızlıkta kendine yatinemeyen bir zavallı. Sanatsız bir palyaço. Sen, sadece, durmadan hep zırvalayan bir dalkavuk.

Sensin. Evet. Bu, sensin. 

-Gürsel Özkır 

Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)


BUNLARI DA GÖRMEK İSTEYEBİLİRSİN!

Facebook Yorumları